HazanSohbet buyrun gelin sizide görelim..

Sonbahar, doğanın en hüzünlü ama bir o kadar da en anlamlı mevsimidir. Yaprakların sararıp toprağa düşmesi, gökyüzünün daha solgun bir maviye bürünmesi ve havaya sinen o serinlik, insana derin düşünceler fısıldar. İşte böyle bir akşamüstü, parkta otururken dalgın dalgın etrafı izliyordum.

Bankın üzerinde tek başıma otururken, rüzgârın savurduğu yaprakların sesi adeta bir hikâye anlatıyordu. O an içimde başlayan hazan sohbet, geçmişle bugün arasında kurduğum bir köprü gibiydi. Kaybettiklerimi, kazandıklarımı ve henüz gerçekleşmemiş hayallerimi düşündüm. Sonbahar, sanki insanın içine dönmesini sağlayan bir öğretmen gibidir.

Hazan sohbet sadece hüzün değildir aslında; aynı zamanda kabulleniştir. Her düşen yaprak, bir sonun başlangıç olduğunu hatırlatır. Doğa nasıl ki kışa hazırlanıyorsa, insan da değişime hazırlanır. Bu mevsimde yapılan içsel konuşmalar, insanı olgunlaştırır ve güçlendirir.

Sonuç olarak, hazan sohbet insanın kendi kalbiyle yaptığı en samimi konuşmadır. Sonbaharın dinginliği içinde, hayatın geçiciliğini ve değerini daha iyi anlarız. Belki de bu yüzden hazan, hüzünle birlikte bilgelik de taşır.